Co tu dużo mówić..

Jestem tylko sobą - nikim wiecej,nikim mniej...

Jak wiele wiem o sobie?, ciągle siebie odkrywam, napewno jestem sobą, sobą jestem w ciszy i ciemności... niechaj padną kurtyny martwych aniołów...Wy wtedy będziecie grać swe role - szeptać, Ja cicho mówić o świecie, który nie dla nas został spłodzony...

Jaka jestem?...chaotyczna, abstrakcyjna pesyoptymistka
...Poprzez poezję szukam wyrazu siebie. Nie mam ambicji na wieszcza narodów. To co tworzę jest bardzo mi bliskie, osobiste...Bawiąc się słowem zapominam o smutkach, nawet jeśli o nich to słowo traktuje. Staram się wyglądać na świat, jako stary żółw jednak mam z tym pewne problemy i najczęściej skupiam się na sobie
...Troszku odbiegam od normalnosci, ale trza w czymś mieć odchyły, nie?
...Kocham blask świec i zachody słońca
...uwielbiam: - ludzi z ogromnym poczuciem humoru i tolerancją...
- żyć...
- delikatne jak płatki śniegu róże w kryształowym wazonie...
Jestem...Jestem poszukiwaczką. Poszukiwaczką myśli, słów, uczuć, melodii, i chyba wciąż samej siebie... Jestem 100% kobietą, a jak wiadomo "W kobiecej naturze leżą kocie mruczanki i kocie pazurki"...Jestem szczęśliwa(choć czasami tego nie widać, bo szczęście męczy, itp.), ale Czasem udaje mi się wygrać rundę na ringu życia, więc czasem jestem nawet szczęśliwa

o sobie można powiedzieć wiele różnych rzeczy, lecz nie tym jesteśmy co o sobie powiemy, lecz tym co w drodze przez życie czynimi i co po sobie pozostawimy...

Ciągle i od nowa niczego nie wiem.

No i jestem.

No i znów mnie nie ma...